دعوا نكنيد!

سخنرانی 2روز پیش آیت الله صادق لاریجانی در واکنش به اظهارات چند روز شنبه محمود احمدی‌نژاد درباره برخورد با خبرنگاران و رسانه ها توسط قوه قضاییه توسط تمام رسانه های فارسی زبان دنیا انعکاس ویژه ای پیدا کرد.

رئیس قوه قضاییه در شدیدترین اظهارات خود علیه رئیس جمهور، وی را به رعایت در نحوه سخنانش دعوت کرد و در محضر رسانه ها و درواقع برای درج در رسانه ها تندترین موضع گیری ممکن را علیه حرف های احمدی نژاد داشت.

در این میان پایکوبی و خوشحالی زاید الوصف رسانه های بیگانه فارسی زبان و حتی غیر فارسی از این درگیری رسانه ای دو رئیس قوه‌ی جمهوری اسلامی هرچند طبیعی و قابل پیش بینی است ولی آنقدر دلخراش و نگران کننده است که قلم را به نوشتن در تقبیح این گونه مجادلات بیهوده در سطح سران قوا وادار کند.

ماجرای دعوای رسانه ای آقایان محترم رئیس مانند دعوایی است که دو طرف درگیر در آن هرکدام به میزان قابل توجهی مقصرند و اطرافیان دلسوز مجبورند فقط جو را آرام کنند و ضمن دادن حق به هر دو طرف(!) هیچ کدام را مقصر نشان ندهند.

دقیقا به این جهت است که قضاوت اول و آخر درباره این جدل بحث برانگیز قطعا دعوت دو طرف به پایان دادن زودهنگام به این بحث ها است هرچند امیدی به وجود گوش شنوایی نیست!

اصلا قابل پذیرش نیست رئیس جمهور محترم در میان این همه بحث های جذاب رسانه ای وقت را مغتن بشمارد و تیغ تیز انتقادهای ویرانگر خود را متوجه قوه قضاییه کند.

اصلا قابل دفاع نیست که رئیس قوه قضاییه در تریبون رسمی کشور و در مقابل گوش تیز رسانه ها رئیس قوه ی دیگر را بی ادب جلوه دهد.

اگر بنده ی نویسنده روزگار جوانی را سپری نمی کردم شاید شک می کردم به این همه بی تدبیری دو سیاست مدار ماهر والامقام! ولی متاسفانه باید بگویم در این باره که روسای قوا به هیچ وجه در امور رسیدگی به مشکلات دیگر قوا تدبیر را تعطیل می کنند یقین کامل وجود دارد!

این چه منطقی است که آقایان مسئول عالی رتبه کشور آنچنان به یکدیگر نقد کنند که هیچ رسانه ی معاند خارجی و داخلی تاکنون جرات بازگوی این نقدها را نداشته است.

مگر ممکن است رئیس جمهور نداند این شیوه نقد کردن به رفتار قوه قضاییه یعنی گل به خودی زیبا آن هم از وسط زمین!

مگر می شود آیت الله لاریجانی پیش بینی نکند که تیتر یک تمام رسانه های دوست و دشمن بعد از سخنرانی تند ایشان علیه رئیس جمهور به این سخنان اختصاص می یابد و برای افکار عمومی این سوال پیش میاید که پس این عکس های ژکوند روزهای دیدار سران قوا راست است یا فیلم بازی کردنی بیش نیست؟

اگر احتمالا این قلم متهم به اختلاف افکنی بین دو برادر نمی شود چرا تاکنون آقای لاریجانی اشتباهات فراوان برادر گرامی خود در مسند ریاست مجلس را این گونه نقد نکرده است؟

آیا انحراف محرز علی لاریجانی در مسئله وقف دانشگاه آزاد قابل نقد صریح آقای صادق لاریجانی نبود؟

اگر نقد آن روز رئیس قوه قضاییه به رئیس مجلس خلاف مصلحت کشور بوده است (که قطعا این طور است) چرا روز های اخیر رگبار ایشان رئیس جمهور را نشانه گرفته است؟

هر روز که از این روزهای جمهوری اسلامی بر دانشجویان دلبسته به خط امام و رهبری می گذرد، بیشتر از گذشته به این امر که راه در این مسیر پر پیچ و خم فقط یکی است و آن یکی فقط آیت الله خامنه ای است واقف می شویم.

قطعا دانشجویان با این بی تدبیری ها ناامید نمی شوند و از طرفی منفعل هم نه!

فقط درخواست عاجزانه و برادرانه داریم که ای آقایان بلند مرتبه با هم دعوا نکنید!

کاوش نوشته‌های هم‌دسته: تحلیلی_سیاسی